|
روزی که به عنوان شخصیت اصلی سوژه یک سریال مناسبتی انتخاب شد، زیاد فکر نمیکرد فوتبالیست بودن چه هیجانی دارد اما حالا میگوید: «بازی در سینما برای من منطقیتر از بازی در زمین فوتبال است.»
به گزارش رجانیوز به نقل از شبکه ایران،اشکان خطیبی بازیگر سریال «در مسیر زایندهرود» وقتی عوامل سرشناس این مجموعه تلویزیونی را دید حدس زد که کار با این مجموعه میتواند تجربهای جدید برای او به حساب آید از این رو قبول کرد به عنوان «مهران سارنگ» در این مجموعه نقش فوتبالیستی را بازی کند که تنها به موفقیت فکر میکند.
قبول نقش «مهران سارنگ» را یک اتفاق تلقی میکنی یا برنامهای برای حرکت به سوی مسیری جدید در زندگی هنری؟
-به شخصه عقیده دارم هر چیزی که برای ما انسانها در زندگی اتفاق میافتد وابسته به علتی است، من در زندگی هر روز منتظر یک اتفاق نو هستم چون بر این باورم که انسان موفق باید کارهای جدید و نو انجام دهد. هیچ فرد موفقی را نمیبینید که یک مقطع از زندگیاش به مقطعی دیگر شباهت داشته باشد. من هم بر این باورم که باید هر روز جدیدتر باشی چون موقعیتهای طلایی همیشه به سراغ تو نمیآیند. فکر کنم پاسخ شما را داده باشم.
این تجربه نو در کار حرفهای شما کمی متفاوت بود، آیا بازی در این نقش را میتوان تکمیل نقشهای قبلی شما دانست؟
-تکمیلکننده نیست چون من قرار نیست از هنر خداحافظی کنم اما بازی در نقش یک فوتبالیست که عاشق شهرت و اسم و رسم است برای من حرکتی رو به جلو بود، واقعاً خوشحالم در این زمان اندک موفق شدیم کاری آبرومند آماده کنیم.
در مصاحبهای خواندم که گفته بودی در زندگی واقعیات عاشق فوتبال هستی، این عشق و علاقه این بار به کمکت آمد؟
-کاملاً به کارم آمد، من عاشق فوتبالم. تا چند وقت پیش فوتبال بازی میکردم اما به دلیل مصدومیت حالا فقط به شنا علاقه دارم اما با این حال شناخت نسبیام از فوتبال خیلی در اجرای این نقش به من کمک کرد از این رو خوشحالم که قبل از این کار، فوتبال را به خوبی آموخته بودم.
با اینکه از فوتبال شناخت کافی داشتی اما به توصیه کارگردان مجموعه با چند فوتبالیست حرفهای هم در تماس بودی تا به حس واقعی «مهران سارنگ» نزدیک شوی؟
-کاملاً درست است، آقای فتحی همیشه به بازیگران کار خود توصیه میکند برای درک فضا به سراغ افرادی بروند که با آن حس زندگی میکنند. من هم به همین علت این کار را انجام دادم. من دوستان فوتبالیست زیادی دارم، افرادی که امروز برای خود صاحب جایگاه هستند اما به دلیل اینکه آنها حاضر نبودند کسی سر از زندگی خصوصیشان در بیاورد ترجیح دادم با آدمهایی سر و کله بزنم که همانند مهران سارنگ عاشق فوتبال و بازی در تیم ملی هستند و آرزوی ترانسفر شدن دارند. خوشبختانه بر این باورم که توانستم حس آنها را به خوبی درک کنم.
بازی در نقش فوتبالیست وسوسهانگیز است به ویژه زمانی که پای قراردادهای نجومی و رقمهای درشت به میان میآید. آیا در طول این سریال به این موضوع هرگز فکر نکردی که به جای حضور در سینما در مستطیل سبز فعالیت کنی؟
-خیلی شرایط سختی است، شاید خیلیها فکر کنند شعاری حرف میزنم اما واقعیت این است که فوتبال آنقدرها هم که میگویند ساده نیست، حکایت شنیدن آواز دهل از دور است. اگر در شرایط واقعی قرار بگیری متوجه میشوی آنقدرها هم که میگویند فوتبال حرفه آسانی نیست.
اما سختی و دشواری آن با ارقام نجومی فوتبال از بین میرود.
-بحث مالی را که اصلاً مطرح نکنید. فوتبال و سینما از لحاظ حقوقی به هیچ وجه شبیه همدیگر نیستند یعنی اصلاً قابل مقایسه نیستند من اگر 10 سال به صورت فشرده بازی کنم شاید به اندازه یک فصل قرارداد بازیکنان فوتبال هم درآمد به دست نیاورم.
با احتساب تمام جوانب کار در سریال «در مسیر زایندهرود» اگر در آینده بازی در چنین نقشی مجدداً به شما پیشنهاد شود آیا آن را میپذیری؟
-از آینده کسی خبر ندارد اما شاید هرگز دیگر در چنین کاراکتری بازی نکنم چون برای من تجربههای جدید مهمتر است تا تکرار یک نقش تکراری. قبل از این کار هم هیچ نقش تکراری را بازی نکردم، مطمئناً این بار هم این کار را نخواهم کرد.
منبع:
rajanews
+ نوشته شده در شنبه دهم مهر 1389
توسط آرزو
|
|